Tagarchief: natuurbegraven

Stilte rond landgoed de Polberg in Wapenveld

De doodse stilte die de eigenaar van het landgoed de Polberg in Wapenveld voor ogen heeft is op dit moment ver te zoeken.
Het is nu meer een stilte voor de storm. Maar deze stilte heeft ook wel iets met de dood.

Door Gelders Roos, 4 april 2017

Het is wel weer even geleden dat wij mochten genieten van de zelf afgenomen interviews die de eigenaar in een plaatselijk blad liet publiceren over zijn plannen om zijn ‘onverkoopbare’ landgoed de Polberg om te zetten in een natuurbegraafplaats. De provincie kreeg er in die interviews van langs. Het voorgenomen beleid van maximaal vijftig graven per hectare zou de ‘doodssteek’ zijn voor de plannen voor de begraafplaats. En daarmee zouden de beoogde centjes niet binnen komen.

Maar nu worden er zoete broodjes gebakken. De provincie heeft het maximum van vijftig graven inmiddels vastgesteld in de Omgevingsvisie en daar zitten de amateur-begrafenisondernemers aan vast. Althans voorlopig. Want de provincie laat nog studeren op de gevolgen voor de natuur van het delven van graven. De Begravers speculeren op een verruiming van het aantal graven per hectare. En dan wordt het interessanter voor de broodbegravers.

Op dit moment lijkt het omzetten van een landgoed dat voor miljoenen te koop stond in een begraafplaats een gok. De waarde ben je kwijt zodra het landgoed voor de eerste begrafenis in gebruik is genomen. Dan is het maar afwachten of de klanten komen en of de provincie het aantal graven per ha gaat verruimen.

Er zijn mensen die dat allemaal niet gaan afwachten. In de omgeving van het landgoed staan al vele  huizen publiek te koop en is bovendien sprake van stille verkoop door nog een aantal eigenaren. De dorpsraad denkt dat begraven goed is voor het toerisme. De toeristen zullen dan vermoedelijk op een bezemsteel arriveren.
Graven en toeristen in ruil voor de vluchtende eigen bewoners. En dat is pas beleid!

De Polberg had/ heeft een alliantie gesloten met de Brabantse broodbegravers die het ‘verdienmodel’ van begraven in de natuur ontwikkelden. Of de liefde tussen de Polberg en de Brabanders niet is bekoeld door het provinciale maximum aantal graven per ha valt te bezien. We zullen het wel spoedig merken want de Brabanders hadden hun oog ook laten vallen op het naastgelegen landgoed Winfried. Daar is het oorverdovend stil.
Er zijn plenty mogelijkheden voor enthousiaste begravers. Er staat nog wel wat te koop in de omgeving. Eigendommen van degenen die voor de bui binnen willen zijn.
Laat het gemeentebestuur van Heerde deze kans voorbijgaan om van Wapenveld een heus Gravenveld te maken?
Nog wat stukjes in de plaatselijke krant, locale politiek, een voldongen feit, druk op de provincie en we hebben weer een polderoplossing.

Waar zijn de mensen die opstaan voor de natuur? Die noemen wij toch liefkozend: ongerept?

Een Romeinse Keizer zei het al na de grote brand van Rome: Pecunia non olet.( geld stinkt niet). En hij herstelde de voorheen bestaande urinebelasting.
Nu de kas in Wapenveld op sommige landgoederen leeg is veranderen we de natuur in begraafplaatsen. Zit daar niet een luchtje aan?

Koopmansgeest bij Natuurmonumenten

Bij het in het wildbegraven van stoffelijke overschotten komen heel wat zware metalen in de natuur. Bijvoorbeeld kunstheupen en kunstknieën. Pacemakers niet want die worden er tevoren uitgeopereerd. Vanwege de batterijen, hè. We weten dat dat slecht is voor de natuur. Maar een beetje kobalt en titanium? Een knie(s)oor die daar over zeurt.

Door Gelderse Roos, 8 januari 2017

Onze onvolprezen Natuurmonumenten heeft zich begeven op het pad van natuurbegraven. Daarom heeft Natuurmonumenten een verbond gesloten met de commerciële begrafenisondernemer Natuurbegraven Nederland B.V.  U weet wel, het bedrijf dat zo goed bomen en struiken met wortel en tak uit de natuur kan trekken om vervolgens een goed geëgaliseerd veld te hebben om natuurliefhebbers te begraven. Alles uit liefde voor de verwijderde natuur.

Lees verder

Het kwade plan van Natuurmonumenten op de Mookerheide in Limburg

Slag om en op de Mookerheide.

Door: Gelderse Roos, 15 augustus 2016

Je kunt nu al nergens in Nederland meer met vakantie, zonder de grafstemming die Natuurmonumenten in twintig gebieden wil creëren, te ervaren.
Zit je rustig op een terrasje in Limburg om van je vakantie te genieten en het schalt door de ether dat Natuurmonumenten nu ook het natuurmonument de Mookerheide wil bestemmen tot een begraafplaats. Het worden weer lekker veel graven daar, als in de tijd van de Slag. Nu is het niet een slag op maar ook om de Mookerheide want de vereniging moet nog een bestemmingsplan voor de begraafplaats regelen. De zielen worden daarvoor rijp gemaakt in een bijeenkomst voor omwonenden op 13 september 2016. Iedereen kan zich vast verheugen op de regelmatige begrafenissen in de natuur. Die kraaien staan zo mooi in de natuur maar deze vliegen niet.
Afgelopen woensdag werd bij de Raad van State zo’n bestemmingsplan van de vereniging in Loon op Zand op de pijnbank gelegd. De uitslag horen wij in oktober. Lees verder

Natuurmankementen

Gelderse Roos onderbreekt haar vakantie om een impressie weer te geven van de zitting op 10 augustus 2016 bij de Raad van State.

Door: Gelderse Roos, 11 augustus 2016

Daar was het eerste initiatief van Natuurmonumenten om een begraafplaats in de natuur te deponeren aan de orde. Het gaat om het hart van het Landgoed Huis ter Heide in Loon op Zand waar de Vereniging tot Behoud van Natuurmonumenten grootscheepse kaalslag wil plegen om 27 ha natuur naast het Jachthuis ter plaatse grafrijp te maken. Daarvoor is door de vereniging en in het bestemmingsplan Natuurbegraafplaats Huis ter Heide carte blanche gegeven aan de partner van Natuurmonumenten, Natuurbegraven Nederland B.V. om te begraven en kappen naar hartelust. Geen enkele beperking op het aantal graven per ha en aan het kappen van bomen, als het maar om begraven gaat.
Dat de structuur van de EHS daarmee volledig wordt verstoord deert onze nationale hoedster van natuur allerminst.
De Staatsraden vonden het klaarblijkelijk niet zo’n goed idee. Natuurmonumenten krabbelde ter zitting al terug. Het wachten is op de tik op de vingers in de uitspraak die in oktober valt te verwachten.
Honderden grafkuilen op een hectare en tevoren bomen en struiken met wortel en tak uit de grond rukken leidt tot een maanlandschap waarop een bulldozer zijn heilzame werk kan doen. Daarna wat graszaad, veel verharde paden en wat schattige bankjes en klaar is de begraafplaats. Wij kennen dat van Natuurbegraven Nederland B.V. in Schaijk en Heeze. En wat er volgt in Driehuis wachten wij even af.

Een ding is zeker. De natuur zal mankeren. Vandaar maar beter Natuurmankementen.