De vos die passie preekt

Natuurmonumenten heeft een lastige relatie met vossen. Enerzijds een sterke wens de vos te beschermen en anderzijds toch situaties waar afschot voor het welzijn van vogels noodzakelijk wordt geacht. Geen makkelijke keuze. Maar blijft het hierbij?

Door Gelderse Roos, 1 februari 2017

Natuurmonumenten wil geld verdienen en is daarom in zee gegaan met vastgoedmannen die daar iets voor gevonden hebben. Een passie voor het goede doel. Gewoon stoffelijke overschotten begraven in de natuur. Mooi idyllisch idee. Natuurmonumenten heeft grond genoeg en een marketing verhaal is zo in elkaar gedraaid. ‘De leden vragen om begraven te worden in de natuur.’ En: ‘je helpt de natuur door je er in te laten begraven.’

Zelfs hoorden wij een boswachter van de vereniging bij EenVandaag beweren dat het goed is voor bomen. Bemesting wordt het genoemd.

Wij hadden dat nog niet zo gezien.

Maar misschien heeft Natuurmonumenten ook   iets over het hoofd gezien. Zij wil op vele plaatsen in ons land de natuur verrijken met het concept van natuurbegraven. Dat is business development en daar heeft de vereniging een heuse afdeling voor.

Ijverige dames en heren die het land afstruinen naar geschikte plekjes voor de nieuwe passie.

Dat woord ‘passie’ had Natuurmonumenten moeten waarschuwen. Als vastgoedmensen het gaan hebben over hoe mooi begraven in de natuur wel is en dat zo de natuur wordt onderhouden zou je kunnen denken aan de vos die passie preekt. Als het alleen kippen zijn die daar het slachtoffer van worden valt het wel mee.

De realiteit is echter anders en dicht bij huis. Natuurmonumenten wil in het Nationaal Park Kennemerland-Zuid bij Driehuis een natuurbegraafplaats maken  in de Heerenduinen in Velsen en met haar partners ook in de Bonnenpolder in Hoek van Holland. Beide locaties gezellig bij of in het duingebied. Sommigen fronsten de wenkbrauwen. Maar een boswachter van de vereniging sprak weer de troostende woorden: de vos komt heus niet aan je teen knabbelen, hoor.

Laat nu uitgerekend in Driehuis zich een aantal jaren geleden een drama  hebben afgespeeld op een traditionele, afgerasterde begraafplaats. Er was daar al 17 keer voor afschot van  een vos ontheffing verleend toen er zich toch een drama voltrok. Een vos groef een graf op en tastte de overledene aan.

Wat zien wij dan in de toekomst gebeuren als in de natuur, niet omheind en zonder toezicht, mensen worden begraven? In de duingebieden bij Velsen/Driehuis en in Hoek van Holland bij die andere beoogde locatie, de Bonnenpolder, wemelt het van vossen.

Maar ook elders in ons land in de natuur is de vos een gast die Natuurmonumenten graag ziet. Zou het niet beter zijn om bij de passiepreek toch maar op te passen? Of is de volgende business de hekkenindustrie? Dat wordt een klapper!

Lees hier meer over vossen die aan je teen komen knabbelen…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *