Natuurbegraven op Terschelling. Gezond verstand.

Ja, u leest het goed. Op Terschelling. Daar is een werkgroep gevormd om de mogelijkheden van natuurbegraven op het eiland te onderzoeken. Alle leden van de werkgroep hebben affiniteit met het onderwerp. Het is dus meer een groep van initiatiefnemers dan een echt onderzoek waaraan ook andersdenkenden zouden deelnemen. Het rapport van de werkgroep is te vinden op internet en verdient sympathie. De groep neemt afstand van het commerciële natuurbegraven. Dat is al heel wat. En er is flink gestudeerd. Vooral op geschriften en uitspraken van de uitgesproken voorstanders en van de commerciële mannen. Die zullen op Terschelling niet verschijnen. Zie hierna de cijfers. Niet interessant voor hen. Idealisten zijn het niet.

Door: Gelderse Roos, 23 juli 2016

Het rapport leest als een samenvatting van de brochures van de commerciële natuurbegravers, echter met een poging tot een kritische ondertoon. Een paar foutjes worden graag vergeven. Zoals de uitvoerige verwijzing naar de Inspectie-richtlijn ( Wet op de ) Lijkbezorging. Laat nu de hele Inspectie al jaren geleden zijn opgeheven en de richtlijn vervallen. Jammer toch?

En de inschatting van de markt. Wat teveel nullen bij het vermelden van percentages.

Laten we het recht zetten. In ons land overlijden jaarlijks 140000 mensen op een bevolking van 17 miljoen. Dat is jaarlijks circa 0,8 % van de bevolking. Op Terschelling wonen 4800 mensen. Dan zullen er per jaar ongeveer 40 sterfgevallen zijn. In Nederland vinden circa 300 natuurbegrafenissen plaats op die 140000 overledenen. Dat is circa 0,2% van de overledenen. Dus op Terschelling mag je hopen op 0,2% van 40 overledenen per jaar waarvoor misschien een natuurbegrafenis wordt verlangd. Dat zou neerkomen op één natuurbegrafenis per  12 à 13 jaar voor de inwoners van Terschelling. Maar, zegt de werkgroep, er komen per jaar wel 450 000 mensen naar Terschelling en die zijn zo aan het eiland gehecht dat sommigen daarvan misschien ook wel op het eiland een natuurbegrafenis willen hebben. ( Bij Oerol wel eens hieraan gedacht ? ).En hoeveel zouden dat er dan wel niet zijn?

Snel  en welwillend gerekend zouden 0,2 % van 0,8×450000 is 7 à 8 personen per jaar wel eens een natuurbegrafenis op het eiland kunnen wensen. Nu niet vervelend doen door er op te wijzen dat er nogal wat extra kosten gemoeid zijn met het vervoer van de overledene van het vasteland naar het eiland en dat dat wel eens remmend zou kunnen werken. Nee, gewoon 7 à 8 plus eens in de 12 à 13 jaar een eilander. Is een mooi plukje. En er kunnen van de andere eilanden ook nog wel belangstellenden komen.

Het is een serieus onderwerp en we zullen er geen grapjes over maken maar een booming business wordt het niet.

En wat heeft het eiland er aan?

Zou  u het maar niet gewoon houden bij de traditionele begraafplaats?

Gewoon met de buren en familie de laatste eer bewijzen en elkaar steunen. Laat dat modieuze gedoe maar aan het vasteland over.

Wij hier hebben onze handen al vol aan het benoemen van de hype. Van de commerciële mannen. Want die hebben het bedacht.

Dat hebben de eilanders intussen ook door. De buurtschappen hebben erover gesproken. In meerderheid blijft men graag bij de traditionele begraafplaatsen. Niks te natuurbegraafplaats. Het gezonde verstand van de eilanders. Nu het vasteland nog.

Gelderse Roos

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *