Auteursarchief: admin

Stilte rond landgoed de Polberg in Wapenveld

De doodse stilte die de eigenaar van het landgoed de Polberg in Wapenveld voor ogen heeft is op dit moment ver te zoeken.
Het is nu meer een stilte voor de storm. Maar deze stilte heeft ook wel iets met de dood.

Door Gelders Roos, 4 april 2017

Het is wel weer even geleden dat wij mochten genieten van de zelf afgenomen interviews die de eigenaar in een plaatselijk blad liet publiceren over zijn plannen om zijn ‘onverkoopbare’ landgoed de Polberg om te zetten in een natuurbegraafplaats. De provincie kreeg er in die interviews van langs. Het voorgenomen beleid van maximaal vijftig graven per hectare zou de ‘doodssteek’ zijn voor de plannen voor de begraafplaats. En daarmee zouden de beoogde centjes niet binnen komen.

Maar nu worden er zoete broodjes gebakken. De provincie heeft het maximum van vijftig graven inmiddels vastgesteld in de Omgevingsvisie en daar zitten de amateur-begrafenisondernemers aan vast. Althans voorlopig. Want de provincie laat nog studeren op de gevolgen voor de natuur van het delven van graven. De Begravers speculeren op een verruiming van het aantal graven per hectare. En dan wordt het interessanter voor de broodbegravers.

Op dit moment lijkt het omzetten van een landgoed dat voor miljoenen te koop stond in een begraafplaats een gok. De waarde ben je kwijt zodra het landgoed voor de eerste begrafenis in gebruik is genomen. Dan is het maar afwachten of de klanten komen en of de provincie het aantal graven per ha gaat verruimen.

Er zijn mensen die dat allemaal niet gaan afwachten. In de omgeving van het landgoed staan al vele  huizen publiek te koop en is bovendien sprake van stille verkoop door nog een aantal eigenaren. De dorpsraad denkt dat begraven goed is voor het toerisme. De toeristen zullen dan vermoedelijk op een bezemsteel arriveren.
Graven en toeristen in ruil voor de vluchtende eigen bewoners. En dat is pas beleid!

De Polberg had/ heeft een alliantie gesloten met de Brabantse broodbegravers die het ‘verdienmodel’ van begraven in de natuur ontwikkelden. Of de liefde tussen de Polberg en de Brabanders niet is bekoeld door het provinciale maximum aantal graven per ha valt te bezien. We zullen het wel spoedig merken want de Brabanders hadden hun oog ook laten vallen op het naastgelegen landgoed Winfried. Daar is het oorverdovend stil.
Er zijn plenty mogelijkheden voor enthousiaste begravers. Er staat nog wel wat te koop in de omgeving. Eigendommen van degenen die voor de bui binnen willen zijn.
Laat het gemeentebestuur van Heerde deze kans voorbijgaan om van Wapenveld een heus Gravenveld te maken?
Nog wat stukjes in de plaatselijke krant, locale politiek, een voldongen feit, druk op de provincie en we hebben weer een polderoplossing.

Waar zijn de mensen die opstaan voor de natuur? Die noemen wij toch liefkozend: ongerept?

Een Romeinse Keizer zei het al na de grote brand van Rome: Pecunia non olet.( geld stinkt niet). En hij herstelde de voorheen bestaande urinebelasting.
Nu de kas in Wapenveld op sommige landgoederen leeg is veranderen we de natuur in begraafplaatsen. Zit daar niet een luchtje aan?

De vos die passie preekt

Natuurmonumenten heeft een lastige relatie met vossen. Enerzijds een sterke wens de vos te beschermen en anderzijds toch situaties waar afschot voor het welzijn van vogels noodzakelijk wordt geacht. Geen makkelijke keuze. Maar blijft het hierbij?

Door Gelderse Roos, 1 februari 2017

Natuurmonumenten wil geld verdienen en is daarom in zee gegaan met vastgoedmannen die daar iets voor gevonden hebben. Een passie voor het goede doel. Gewoon stoffelijke overschotten begraven in de natuur. Mooi idyllisch idee. Natuurmonumenten heeft grond genoeg en een marketing verhaal is zo in elkaar gedraaid. ‘De leden vragen om begraven te worden in de natuur.’ En: ‘je helpt de natuur door je er in te laten begraven.’

Lees verder

Amateur natuurbegraver

Iemand die ontzettend veel houdt van de natuur stuurde mij onderstaand afschrift van een open brief  aan de Commissie Ruimtelijke Ordening van de provincie Gelderland.

Gelderse Roos , 24 januari 2017
Dames en Heren,

Op enige afstand volg ik de discussie over natuurbegraven. Zo hoorde ik op Omroep Gelderland dat een Brabantse meneer ons goede ideeën aan de hand deed om het begraven in de natuur ook in Gelderland ruim in te voeren.
Ik wil dit idee bijvallen. Het is zo mooi om op te gaan in de natuur en daarmee geheel een te worden.
Dat wil ik ook graag in mijn achtertuin. Ik weet dat iemand in Brunssum daar achteraf toestemming voor gekregen heeft toen hij zijn vrouw in zijn tuin had begraven. Ik vraag u vooraf toestemming om mijzelf en mijn dierbaren in mijn tuin te begraven.
Het is voor mij een prima verdienmodel want kost mij niet zoveel als bij de gemeente. Ik doe ook niet aan grafstenen, alleen een houten schijf. Hoewel die ook niet strikt nodig is want wij weten wel waar wij willen liggen. Allemaal rond de perenboom in mijn tuin.
Het mooie is dat wij dan altijd weten dat dit natuur blijft want niemand gaat op graven bouwen of iets aanleggen dat daar niet past. Het is daar nu geplaveid, dus wij maken ook nog nieuwe natuur.
Voor vervuiling van de grond hoeft u niet bang te zijn want ik heb gehoord van een meneer van Alterra dat het milieurisico verwaarloosbaar is. Dus laten we dat ook maar verwaarlozen.
Na realisering van de begrafenissen kan mijn tuin zonder meer worden opgenomen in het Gelders Natuur Netwerk. Dat kan kosteloos. Ik weet zeker dat de bewoners van mijn huis na ons ook graag in deze nieuwe natuur wandelen en de hond uitlaten. Alleen vind ik het niet leuk om daar kinderen te laten spelen. Maar daar zullen de ouders wel op letten.
Ik hoop dat u mij toestemming geeft en dat veel mensen dit voorbeeld zullen volgen. Op die manier zit Gelderland vol met verdienmogelijkheden. En het moet kunnen.

En over onze protheses, knie, heupen en pacemakers, behoeft u zich geen zorgen te maken. Alle natuurbegraafplaatsen moeten in de toekomst toch gesaneerd worden. Dan kunnen ze ons tuintje wel meenemen. Wel jammer voor de perenboom.

 

Natuurmonumenten is toekomstbestendig!

Onze nationale behoedster van de natuur, Natuurmonumenten, denkt vooruit. De vereniging heeft een probleem met een sterk vergrijzend ledenbestand, nu gemiddeld op de AOW- gerechtigde leeftijd. Daar moet iets aan gedaan worden.

Door Gelderse Roos, 17 januari 2017

Het goede idee is: RAARRR, het kinderprogramma van de vereniging: Stap de deur uit, is een stap in RAARRR. RAARRR is buiten. Buiten waar je altijd iets beleeft.
Natuurmonumenten wil kinderen en hun ouders stimuleren om vaker naar buiten te gaan. Lekker buiten, fantaseren, klimmen, klauteren en knutselen.Daar worden kinderen blij van. Aan de hand van uitdagende kaarten van RAARRR kunnen kinderen de natuur volop ontdekken. Lees verder

Witte wieven: flarden en flappen

Witte wieven leken te dansen in de natuur. Met opvallende mannen. In zwart pak met hoge hoed. Bij tientallen. En regelmatig.De mannen klemmen zich vast aan de wieven, voorzover zij de handen niet vrij moeten houden om gaten te graven. Vierhonderd graven per ha. Oh, ja, soms gaat het zwarte pak uit voor overleg met de marketing jongens. Goed luisteren en de boodschap herhalen.

Door Gelderse Roos, 15 januari 2017

Het was een mooie droom. En de verhalen klonken goed. Troost bieden aan de verdrietige medemens. Opgaan in de natuur. De natuur verrijken met stoffelijke  overschotten. Nieuwe natuur maken. Meehelpen de natuur te onderhouden.
Lees verder

Koopmansgeest bij Natuurmonumenten

Bij het in het wildbegraven van stoffelijke overschotten komen heel wat zware metalen in de natuur. Bijvoorbeeld kunstheupen en kunstknieën. Pacemakers niet want die worden er tevoren uitgeopereerd. Vanwege de batterijen, hè. We weten dat dat slecht is voor de natuur. Maar een beetje kobalt en titanium? Een knie(s)oor die daar over zeurt.

Door Gelderse Roos, 8 januari 2017

Onze onvolprezen Natuurmonumenten heeft zich begeven op het pad van natuurbegraven. Daarom heeft Natuurmonumenten een verbond gesloten met de commerciële begrafenisondernemer Natuurbegraven Nederland B.V.  U weet wel, het bedrijf dat zo goed bomen en struiken met wortel en tak uit de natuur kan trekken om vervolgens een goed geëgaliseerd veld te hebben om natuurliefhebbers te begraven. Alles uit liefde voor de verwijderde natuur.

Lees verder

De Noord-Veluwe als dodenrijk van Nederland

De hogere zandgronden zijn populair bij de initiatiefnemers voor het modieuze natuurbegraven, het wildbegraven in de natuur. Omdat de mens dan zo mooi zal kunnen opgaan in de geliefde natuur. De nabestaanden zijn niet noodzakelijk enthousiast. Recreëren op een dodenakker is nog niet ingeburgerd. Uitdagende omstandigheden voor het toerisme, om het in zakelijk jargon te zeggen.

Door: Gelderse Roos, 20 oktober 2016

Iedereen krijgt ermee te maken omdat de initiatieven als de paddestoelen in dit herfstgetij uit de grond vliegen. Kijkt u even mee ?
Wie en waar zijn de graven gedacht.

In Apeldoorn is een natuurbegraafplaats in onderzoek, in Epe zelfs twee, in Heerde (Wapenveld) ook twee. Aan de overkant van de IJssel, in Fortmond één. In Deventer (Bathmen) gaat het niet door omdat de gemeenteraad dat niet zag zitten. De bestaande begraafplaats Tjoenerhof werd groen genoeg beoordeeld. En dan is Natuurmonumenten er ook nog 5 van plan op de Veluwe.
Deze 11 initiatieven (voor zo ver nu bekend), kunnen voor heel wat veranderingen zorgen.

Het gaat bij de initiatiefnemers om grote aantallen graven. In Wapenveld bij voorbeeld om 19000 graven.  De andere getallen zijn nog niet bekend maar ook elders in het land wordt van grote aantallen gegadigden gedroomd. De concentraties zullen echter liggen op de hogere zandgronden. Dat is namelijk goedkoper omdat elders de grond veelal moet worden opgehoogd om aan de eisen van de Wet op de Lijkbezorging te voldoen.
Voorlopig lijken wij te kunnen rekenen met ruim 100.000 begrafenissen.

De overledenen zullen van heinde en verre moeten worden aangevoerd. Eén initiatiefnemer heeft al aangevoerd dat overledenen per boot vanuit Zwolle en Deventer over de IJssel naar de begraafplaats kunnen worden gebracht. De IJssel als de Styx.
Laten wij ook de mogelijkheden van het binnenkort beter bevaarbare Apeldoorns Kanaal niet onderschatten.
Het natuurbegraven is immers een invulling van de behoefte een individuele vorm aan de plechtigheid te geven. Per speedboot – tegen betaling van tol? Men gaat heel ver. In Limburg en in Brabant is natuurbegraven en een lancering vanaf het water al ingevoerd. Dus we behoeven niet verbaasd te zijn als het op de Veluwe ook zo’n kant uitgaat. De Noord Veluwe als de Efteling van  het begraven. Een uitkijktoren is al opgenomen in de plannen.

We staan aan de vooravond van grote gebeurtenissen. Iedereen zoekt naar een verdienmodel. De Provincie vindt ook dat het moet kunnen. Alleen over de aantallen graven per ha wordt nog gesteggeld. Aanvankelijk was het inzicht dat de kwetsbare natuur maximaal 50 graven per ha kon hebben. Maar een Gedeputeerde is flexibel: intussen is dit al opgeschaald naar 150 en met wat extra compensatie naar onbeperkt. Stel je voor: om de paar stappen een graf. 425 graven  op een stuk van 100×100 meter (praktijk bij Natuurbegraven Nederland BV). En dan willekeurig verspreid want dat mogen de mensen zelf kiezen. Alles uit naam van liefde voor de natuur.

Een beetje moeilijk uit te leggen aan de nog levende mensen. Maar daar is ook iets op gevonden: de landgoederen/begraafplaatsen zullen worden open gesteld! Dat kan nu natuurlijk ook gewoon…

Dus vrije wandeling in het dodenrijk. Dat is voor sommigen een mooi vooruitzicht. Maar niet iedereen denkt er zo over.

De industrie van het begrafenistoerisme

Een nieuwe ontwikkeling ? Gewenst of ongewenst ?

Door: Gelderse Roos, 19 oktober 2016

Het Nederlanse volk is een volk van handelaren en koopjesjagers. Dat zit ons in het bloed en heeft veel voorspoed gebracht. Doorgaans beginnen we er jong mee. Dat het ons het hele leven bezig houdt wisten we ook wel. Maar het gaat verder. Zelfs onze dood en begrafenis wordt uitonderhandeld.

Handige Brabanders spelen daar op in. Zij kopen her en der natuur, bij voorkeur voor een habbekrats, en begraven er vervolgens op willekeurige plekken zoveel mogelijk mensen in. Een soort wildbegraven.

Natuurlijk met de verkooppraatjes die we op een achternamiddag kunnen bedenken. Het zou goed zijn voor de natuur, je helpt ermee de natuur te onderhouden, de grafrust is eeuwig (na de handel de zondvloed of ander natuurverschijnsel maar je bent teruggegeven aan de natuur), je kinderen hebben geen zorgen meer en er komt geen steen op.

Dat scheelt mooi in de kosten. En daar zijn wij als geboren koopjesjagers gek op. De rekening van het natuurbegraven wordt mild bekeken, een drieduizend Euro is een koopje vergeleken met de gebruikelijke kosten van een uitvaart, toch al gauw zes tot acht duizend Euro.

Maar wacht eens even: zonder steen en zonder aula en dus zonder catering is een normale uitvaart veel goedkoper dan een natuurbegrafenis. Daar hoor je de koopman niet over.

De zaken worden groots aangepakt. In Hoek van Holland wordt voor ruim 15 mijloen Euro een poldertje gekocht. Dat moet flink worden opgehoogd want anders drijven de dierbaren weg. Niet getreurd want er kunnen wel 34 000 graven in dat poldertje. Dan kun je ook wat kosten maken.

Maar, waar haal je de klanten vandaan? In De Hoek wonen 10 000 mensen, dus de klanten moeten van elders komen.
Dat heet begrafenistoerisme. Van heinde en verre zullen ze moeten worden aangevoerd. Den Haag, Rotterdam, Gouda misschien. Alles trekt naar De Hoek. En de Inwoners van Hoek van Holland ? Die passen zich aan. Zijn voortaan uitsluitend in het zwart gekleed. Kijken ernstig als echte kraaien.
Leuk is het niet maar je moet er wat voor over hebben als de begrafenistoerisme-industrie neerdaalt in je dorp.
En het is mooi, al die zwarte auto’s. Doorgaans netjes gewassen. Om te beginnen vier rouwstoeten per dag maar daar kan het niet bij blijven want zo krijg je de polder niet vol.
We gaan veel reclame zien.
Ga naar Hoek van Holland voor de ferry naar Engeland èn je laatste reis. Naar de eeuwigheid, onder achterlating van een bedragje voor de Brabanders. Voor de industrie.

Landgoederenvisie of blindheid?

Om het natuurbegraven er in Wapenveld/Gelderland door te drukken wordt veel uit de kast gehaald. 

Door: Gelderse Roos, 26 september 2016

In Wapenveld is nu een ‘Landgoederenvisie’ ingezet om de goegemeente klaar te stomen voor niet minder dan twee natuurbegraafplaatsen in een dorp met 5000 inwoners. En zelfs naast elkaar gelegen, op twee buitenplaatsen. Die worden in de Visie ‘landgoederen’ genoemd en huiver mee: ‘Wat we wel wisten is dat een aantal landgoedeigenaren het moeilijk had om hun bezit rendabel te krijgen’.
Lees verder

Een lijkwade over de natuur

Hoe serieus is de bedreiging van de Bonnenpolder en van de natuur in ons land?Natuurbegraven Nederland B.V., partner van Natuurmonumenten heeft de polder gekocht voor ruim €15 miljoen.

Door: Gelderse Roos, 23 september 2016

Ophogen, infrastructuur, inrichten ceremonieruimte en kantoor, zeg nog € 5 miljoen. Dus zonder de winst en de jaarlijkse exploitatiekosten moet er voor afschrijving al een fors bedrag op tafel komen. Uitgaande van een 20 jaar voor de exploitatie is dat € 1 miljoen, plus rente plus exploitatie kosten. Elders hebben natuurbegraafplaatsen circa 7 personen in dienst. Maar dit wordt een grote, dus zeg 10 personen. Vijf ton personeelskosten, 1 miljoen afschrijving, rente,  onderhoud en huisvestingskosten, bij elkaar laten we zeggen € 2 miljoen per jaar. Een natuurbegrafenis levert circa € 3000 op. Dat betekent ruim 650 begrafenissen per jaar, ruim  twee per dag, de zondag niet meegerekend. En dan is er nog geen winst voor de nobele initiatiefnemers. Een begrafenisje extra per dag. Dus drie rouwstoeten dag in dag uit, twintig jaar lang. Dan liggen er ruim 20 000 stoffelijke overschotten verspreid over de Bonnenpolder. Allemaal bedoeld om de natuur te verrijken.
Deze partners van Natuurmonumenten willen ook nog eens met deze vereniging 15 van deze begraafplaatsen in het land realiseren. Natuurmonumenten is al langer de weg kwijt, wat dit betreft. Zij argumenteert dat de leden er om vragen. Diezelfde leden hebben een gemiddelde (!) leeftijd van nu 65 jaar. In het marketingrapport van de vereniging ( zie natuurbegraafplaats-waaromniet.nl onder Voor leden van Natuurmonumenten en klik op Verdienmodel) worden de leden gezien hun leeftijd “laaghangend fruit” voor de begraafactiviteiten genoemd.
Gezien de aantallen doden die voor de Bonnenpolder nodig zijn is het bepaald slim van Natuurbegraven Nederland om met Natuurmonumenten in zee te gaan. Deze vereniging is veruit de grootste bejaardenvereniging van ons land. Daar kunnen omroep Max en het Algemeen Ouderen Verbond samen zelfs niet tegen op.
De markt voor natuurbegraven wordt door de grafrechthandel ingeschat op vijf % van het aantal overledenen per jaar. Dat betekent 7000 natuurbegrafenissen per jaar verspreid over de natuur in ons land. Over een jaar of tien liggen er dan 70 000 doden willekeurig verspreid in natuurgebieden. Het wordt nog gezellig wandelen.
Begrijpt u nog waar wij met bezig zijn? Het gaat niet alleen over de lijkwade die over de Bonnenpolder zou neerdalen. In het hele land wordt natuur voorzien van een rouwrand. De verkooppraatjes zijn mooi. Het zou zo troostrijk zijn. Je zou er nieuwe natuur mee maken. Je helpt mee de natuur te onderhouden.
De Romeinen zeiden het al : Mundus vult decipi, ergo decipiatur. De wereld wil beduveld worden en dus gebeurt dat.
Misschien kan de Bonnenpolder iedereen en vooral de politiek wakker schudden. Dit is wat wij niet willen.
Als iemand bij de polder wil gedenken, gedenk dan de voormalige Staatssecretaris Bleker. Hij heeft de subsidies voor natuurbeheer rigoureus gereduceerd. Het gevolg is dat Natuurmonumenten zoekt naar andere “verdienmodellen”. Een rechte rug voor de natuur was daarbij beter geweest dan wat wij nu zien.

Het is echter niet anders. Tot……u wat laat horen, bij Natuurmonumenten, het Zuid-Hollands Landschap, uw politieke partij. Spreek met elkaar, buren, vrienden en familie: dit willen wij niet.
De natuur is voor onbekommerde recreatie en niet voor het delven van graven uit winstbejag.

 

Wanhoopsoffensief van Natuurbegraven Nederland in Hoek van Holland

In de Sahara van de glastuinbouw in het Westland bevindt zich nog een spietje natuur in de vorm van het Staelduinse bos, een estuarium duin haaks op de kust. Het bos van 95 ha is eigendom van het Zuid-Hollands  Landschap. Ten zuiden daarvan bevindt zich de Bonnenpolder, een open agrarisch gebied met oude structuur van sloten in de voormalige gorzen, deels met de bestemming ‘Landschappelijk waardevol gebied’. Het sluit aan op de stedelijke bebouwing van Hoek van Holland. Op Google Earth is goed te zien dat dit een zeldzame oase is in een met glastuinbouw volgebouwd gebied. Het enige groene gebied van enige omvang achter de kust.

Door: Gelderse Roos, 22 september 2016

Maar als grafdelver heb je daar geen boodschap aan. Hier tellen alleen de verdienmogelijkheden voor de grafrechthandel. Van stedelijke agglomeraties moet je het Lees verder

Het kwade plan van Natuurmonumenten op de Mookerheide in Limburg

Slag om en op de Mookerheide.

Door: Gelderse Roos, 15 augustus 2016

Je kunt nu al nergens in Nederland meer met vakantie, zonder de grafstemming die Natuurmonumenten in twintig gebieden wil creëren, te ervaren.
Zit je rustig op een terrasje in Limburg om van je vakantie te genieten en het schalt door de ether dat Natuurmonumenten nu ook het natuurmonument de Mookerheide wil bestemmen tot een begraafplaats. Het worden weer lekker veel graven daar, als in de tijd van de Slag. Nu is het niet een slag op maar ook om de Mookerheide want de vereniging moet nog een bestemmingsplan voor de begraafplaats regelen. De zielen worden daarvoor rijp gemaakt in een bijeenkomst voor omwonenden op 13 september 2016. Iedereen kan zich vast verheugen op de regelmatige begrafenissen in de natuur. Die kraaien staan zo mooi in de natuur maar deze vliegen niet.
Afgelopen woensdag werd bij de Raad van State zo’n bestemmingsplan van de vereniging in Loon op Zand op de pijnbank gelegd. De uitslag horen wij in oktober. Lees verder

Natuurmankementen

Gelderse Roos onderbreekt haar vakantie om een impressie weer te geven van de zitting op 10 augustus 2016 bij de Raad van State.

Door: Gelderse Roos, 11 augustus 2016

Daar was het eerste initiatief van Natuurmonumenten om een begraafplaats in de natuur te deponeren aan de orde. Het gaat om het hart van het Landgoed Huis ter Heide in Loon op Zand waar de Vereniging tot Behoud van Natuurmonumenten grootscheepse kaalslag wil plegen om 27 ha natuur naast het Jachthuis ter plaatse grafrijp te maken. Daarvoor is door de vereniging en in het bestemmingsplan Natuurbegraafplaats Huis ter Heide carte blanche gegeven aan de partner van Natuurmonumenten, Natuurbegraven Nederland B.V. om te begraven en kappen naar hartelust. Geen enkele beperking op het aantal graven per ha en aan het kappen van bomen, als het maar om begraven gaat.
Dat de structuur van de EHS daarmee volledig wordt verstoord deert onze nationale hoedster van natuur allerminst.
De Staatsraden vonden het klaarblijkelijk niet zo’n goed idee. Natuurmonumenten krabbelde ter zitting al terug. Het wachten is op de tik op de vingers in de uitspraak die in oktober valt te verwachten.
Honderden grafkuilen op een hectare en tevoren bomen en struiken met wortel en tak uit de grond rukken leidt tot een maanlandschap waarop een bulldozer zijn heilzame werk kan doen. Daarna wat graszaad, veel verharde paden en wat schattige bankjes en klaar is de begraafplaats. Wij kennen dat van Natuurbegraven Nederland B.V. in Schaijk en Heeze. En wat er volgt in Driehuis wachten wij even af.

Een ding is zeker. De natuur zal mankeren. Vandaar maar beter Natuurmankementen.